François Schuiten (rys.) i
Benoît Peeters (sc.)
la Fièvre d'Urbicande
(Urbikandyjska gorączka)
Casterman, 1992
Format: 30 x 23
Ilość stron: 107
Okładka: twarda
Czarno-biały

Serię Mroczne miasta znam jeszcze z Warszawy, z Biblioteki Francuskiej, gdzie mieli tom pt. la Tour (Wieża), i już wtedy mi się spodobała. Jako że w księgarni francuskiej w Toronto wybór komiksów, jakie lubię, nie jest zbyt wielki, zdecydowałem się kupić la Fièvre d'Urbicande (Urbikandyjską gorączkę). Nie pożałowałem.

Eugenowi Robickowi, naczelnemu urbitektowi, dostarczony zostaje tajemniczy sześcian, wykonany z niezwykle twardego metalu, znaleziony podczas kopania fundamentów. Robick początkowo traktuje go jako kuriozum, do czasu, kiedy sześcian zaczyna... rosnąć - wypuszcza zaczątki nowych krawędzi. Okazuje się też, że rosnąc może on przenikać istniejące przedmioty i ludzi, nie niszcząc ich. Powoli zwiększa swoje rozmiary (ilość, długość i grubość krawędzi), powodując najpierw utrudnienia w życiu urbitekta, stopniowo zaś - narastający problem społeczny, kiedy sześcian (zwany teraz już Siecią) rozrasta się, by zająć obszar niewiele mniejszy od całej Urbicandy. Miasto to jest bowiem podzielone na dwie części, południową, bogatą, nowoczesną, i północną, biedniejszą i tradycyjną. Ruch między nimi jest ściśle kontrolowany przez władze, pojawienie się Sieci, a wraz z nią - możliwość swobodnego przemieszczania się powoduje więc niemal rewolucję, zarówno architektoniczną, jaki i społeczną (rozkwit inicjatyw prywatnych, wykorzystujących Sieć) i polityczną (demokratyzacja rządów). Po pewnym okresie stabilizacji Sieć znowu zaczyna rosnąć, by w końcu zniknąć w przestworzach.

Na końcu albumu znajduje się "dokumentacja" na temat Sieci, poparta dużą ilością cytatów z prac "naukowych", przedstawiających teorie na temat Sieci. Jest to typowa dla Mrocznych miast formuła budowania świata przedstawionego nie tylko przy pomocy fabuły, ale i doszczegóławiających ją innych form wypowiedzi - artykułów, gazet, listów itp. W ten sposób autorom udało się wytworzyć o wiele silniejszą iluzję istnienia wymyślonych przez siebie miast.

Oprócz przemian społecznych, Sieć spowodowała też gwałtowne tworzenie się wszelkiego rodzaju ruchów religijnych, próbujących wyjaśnić pochodzenie i znaczenie temu fenomenowi. Bardzo podobała mi się religijna metafora Sieci jako Mesjasza, który pojawia się niespodziewanie, powoduje głębokie przemiany w życiu wielu ludzi, by zniknąć (czy na zawsze?), nie udzieliwszy zbyt wielu odpowiedzi. Wydaje mi się, że kolejne etapy rozwoju Sieci bardzo plastycznie oddają właśnie ideę mesjańską, przynajmniej tak jak ją rozumie chrześcijaństwo.

Innym interesującym tematem w tym komiksie jest architektura, jej istotność w życiu społecznym. Co ciekawe, nie jest ona jedynie utylitarnym narzędziem, ale urasta do rangi czegoś, co zarówno odzwierciedla społeczne myślenie jej twórców, jak i - na zasadzie sprzężenia zwrotnego - wywiera wpływ na człowieka. Nie jest nadużyciem stwierdzenie, że miasto jako takie jest jednym z ważniejszych bohaterów Urbikandyjskiej gorączki.

Komiks ten czyta się z prawdziwą przyjemnością nie tylko ze względu na jej składową intelektualną, rysunki bowiem również niebywale cieszą oko. Schuiten jest architektem, co wyjaśnia nie tylko fascynację architekturą, ale także używany przez niego styl graficzny: komiks jest czarno-biały, rysowany tuszem, niezwykle starannie, praktycznie bez zamalowywania większych obszarów (Schuiten stosuje cieniowanie przy pomocy kresek), przy użyciu wielu linii prostych. Wiele kadrów wygląda raczej jak projekty architektoniczne o niezwykłej wyobraźni. Nie jest to może rysunek nazbyt dynamiczny, ale przy wybranej tematyce nie przeszkadza to wcale, zaś precyzja i jakość wykonania zapierają dech.

Kolekcjonowanie serii o mrocznych miastach rozpocząłem od Urbikandyjskiej gorączki i teraz mam już niemal wszystkie tomy. Zdecydowanie polecam ją wszystkim, którzy oczekują od komiksu czegoś więcej, niż dawki adrenaliny. Książki z tej serii zostały wydane w USA przez oficynę NBM ( http://www.nbmpublishing.com, dział Fantasy/SF/Horror) pod tytułem Cities of the Fantastic.

Data utworzenia strony: 27 V 2002